In het vorige artikel [5] schreven wij over de noodzaak van relaxatie van de spieren van de patiënt voor de behandeling met manuele therapie en over de efficiëntie van het gebruik van het ÓGrevitrinÔ daarvoor. Maar het aantal vragen die verband houden met bepaalde bijzonderheden van het gebruik van dit toestel zijn niet besproken. Met name was de langdurigheid van de eenmalige correctie op het ÓGrevitrinÔniet beargumenteerd.

De argumentatie van de rationele langdurigheid van de eenmalige uitrekking op het ÓGrevitrinÔ is een belangrijke wetenschappelijk-praktische opgave. De niet voldoende langdurigheid van de procedure leidt tot een niet compleet geneeskundig effect. Als resultaat daarvan zijn er voor compleet herstel van de functionele toestand van de wervelkolom meer behandelingen nodig, de kuur van de geneeskundige behandeling wordt langer en de effectiviteit van de behandeling op de criteria Óprijs-kwaliteitÔ wordt slechter. De andere situatie, d.w.z. de ongerechtvaardigde verlenging van de therapie met ÓGrevitrinÔ verslechtert de economische indicatoren van het gebruik van dit toestel: de kapaciteit daalt omdat tijdens een dienst minder zieken de behandeling kunnen ondergaan. Bovendien, is er nog een potentieel gevaar dat met ÓoverdoseringÔ verband houdt. Dat is het vermogen van verkleining van de therapeutische effect en zelfs het ontstaan van complicaties. Daarom is het noodzakelijk om de dynamiek van het functionele toestand tijdens de geneeskundige seance die met ÓGrevitrinÔ uitgevoerd is, duidelijk te zien.

De Werkmethodiek

De argumentatie van de eenmalige uitrekking op het "Gravitrin" was in de experimenten met 16 patiënten met uitgesproken klinische verschijnselen van de ostheohondrosis van de wervelkolom (9- vrouwen en 7- mannen) uitgevoerd. De gemiddelde leeftijd van de mannen was 41,6jaar oud en van de vrouwen - 43,8 jaar oud.

De patiënten waren op het toestel volgens de methodiek [2] neergelegd en werden gedurende 35-45 minuten met "Gravitrin" uitgerekt.Tijdens de behandeling werden elke 5 minuten de subjectieve gevoelens gevraagd (1 punt - gehele comfort, het gevoel van verzwakking; 2 punten - bevredigende conditie; 3 punten - het gevoel van spanning; 4 punten - enig onbehaaglijkheidsgevoel en de wens om de behandeling te stoppen). Tegelijkertijd was er de meting van de spierentonus bij de middenborst afdeling van de wervelkolom links - in het midden van de afstand tussen de hoek van de schouderblad tot het gebaarde aanhangsel van de 7-de borstwervel. De meting werd met behulp van de origineelconstructie miotonometer uitgevoerd, waarvan het principe overeenkomt zoals door G.A. Ivanichew omgeschreven is [1].

De resultaten van het onderzoek werden met traditionele statistische methodes [3], o.a. met behulp van PC en Microsoft Excel-98 bewerkt.

De resultaten van het onderzoek

A Er werd een wetmatige dynamiek van de subjectieve waardering met langdurigheid van de uitrekking opgemerkt. De eerste 5-15 minuut voelde de proefpersonen sommige spanning (3 punten). Wij denken dat het verband houdt met de overwinning van de weerstand van de rug- en lendespieren tijdens het proces van hun axialeuitrekking op het "Gravitrin". Verder ervaarden een deel van de patiënten algeheel comfort (1 punt) maar bij de meerderheid van de proefpersonen werd er een korte tussenfase (5-10 minuut) geregistreerd, die subjectief als een bevredigende conditie (2 punten) geëvalueerd werd. Tegen de 30-ste minuut veranderde het algemene comfort in een bevredigende conditie en bij een deel van de zieken na de 30-ste (12,5% van de patiënten) en 35-ste minuut (bij de helft van de patiënten) verscheen het gevoel van discomfort, de wens om de behandeling te stoppen (4 punten). Na de 40-ste minuut voelde alle patiënten discomfort. De gemiddelde afhankelijkheid van de subjectieve gevoelens tijdens de corrigerende procedure is op de tekening 1 te zien.

De verandering van de spierentonus bij de patiënten tijdens het proces van de uitrekking met behulp van "Gravitrin" liep ook volgens de tussentijds wet: in het begin daalde de grootheid van de tonus drastisch en na het tijdelijke behoud van de minimale betekenissen alweer groeide (tekening 2). Omdat de beginbetekenissen van de bestudeerde indicator bij de verschillende personen verschillend waren (van 1,0 tot 4,1 kg/cm2), analyseerden wij de respectievelijke grootheiden om zo goed mogelijk de resultaten te kunnen vergelijken, daarbij het niveau van de spierentonus bij een concrete mens direct na de plaatsing op het "Gravitrin" 100% stellend. Tussen de subjectieve inschatting van de procedure en de spierentonus hebben wij geloofwaardig directe retour correlatie verband gevonden (tekening 3; r = - 0,521; p < 0,01).  

 
100% is het niveau van de spierentonus die direct na het neerleggen op het "Gravitrin" gemeten is.

Beoordeling van de resultaten.

De vermindering van de spierspanning tijdens de correctieprocedure op het "Gravitrin" is bepaald door drie basisfactoren. Ten eerste, de procedure is in de liggende positie van de patiënt op de steunoppervlaktes uitgevoerd. Het resultaat is dat de spanning van de autogravitationele vergroterspieren van de rug wordt verminderd. Ten tweede, de steunoppervlakten van het "Gravitrin" nemen de vorm van het erop liggende lichaamsdeel aan, waardoor de druk op de zachte weefsels geminimaliseerd wordt. Blijkbaar bepalen deze omstandigheden de snelle daling van de spierentonus tijdens de eerste 5 minuten van de behandeling (tekening 1). Ten derde, speelt de axiale uitrekking van de romp van de patiënt een bepaalde rol. De kracht die door "Gravitrin" ontstaat, is op de meerderheid van de vergroterspieren van de rug gericht. De langdurende passieve inspanning ten opzichte van de spier roept op a) krachtige proprioseptive afferentation voor de kosten van de activering van de receptoren van de spieren, gewrichten en pezen waardoor de zenuwbeheersing van de spierentonus normaliseert; b) het mechanische uitspreiden van de verkorte (spasmeerde) spiervormingen[1].

Bijzondere interesse vraagt de groei van de spierentonus na 30-35 minuten uitrekking op "Gravitrin" die met de vermindering van de subjectieve waardering van het comfort van de geneeskundige behandeling door patiënten overeenkomt. De aard van dit fenomeen heeft extra bestudering nodig. Wij vermoeden dat dit verschijnsel een aantal oorzaken kan hebben. Ten eerste er komt gelijkmatige samendrukken van de zachte weefsels van de patiënt die de harde ribben van het "Gravitrin" aanraken. Ook al nemen de steunoppervlaktes de vorm van het erop liggende lichaamsdeel van een mens aan, ze verminderen de algemene druk, de patiënt ligt tijdens de procedure zonder enige beweging. Wegens hoge mechanische vormbaarheid van het huid en de spieren komt dichtknijpen van de bloedvaten en zenuwen in de meest kritische zones voor.

Dit leidt tot reflectieve spanning van de spieren (groei van de weefselhardheid) en ontstaan van het gevoel van discomfort. Ten tweede, naar mate de axiale uitrekking van de wervelkolom wordt een bepaalde fysiologische grens bereikt (elastische grens [4]), wat er ook tot de reflectieve beschermende groei van de spierentonus leidt.
 
   De gekregen resultaten laten wetenschappelijk de langdurigheid van de corrigerende procedure op het "Gravitrin" normeren. Het is duidelijk dat de effectiviteit van de seance van uitrekking van de wervelkolom afhankelijk is van het overwinnen van de spierweerstand. Uit deze gegevens volgt dat 5-15 minuten na het begin van de behandeling, de maximale vermindering van de spierentonus volgt, o.a. de maximale spierenrelaxatie binnen 5-15 minuten. Het betekent in ieder geval dat de duur van de behandeling niet minder dan 15 minuten kan zijn. Als het "Gravitrin" wordt gebruikt om de patiënt voor de manuele therapie voor te bereiden, zijn 10 minuten toereikend. Als functionele correctie nodig is, moet de uitrekking tijdens hele periode van de maximale relaxatie van de spieren duren, d.w.z. 30 minuten.

Conclusies

1. De dynamiek van de subjectieve beoordeling van de uitrekking op het "Gravitrin" door de patiënten heeft een moeilijke karakter: na de korte spanning (5-15 minuut) komt het gevoel van comfort (volgende 15-25 minuten), die verandert tegen 30-40 minuut van de behandeling naar een gevoel van discomfort.

2. De tonus van de rugspieren van de patiënten die de correctie op het "Gravitrin" ondergaan, wisselt afhankelijk van de lengte van de procedure volgens de tussenwet, hij daalt in het begin behoorlijk (tegen de 5-de minuut), blijft vervolgens op het lage niveau gedurende de volgende 20-25 minuten en groeit tegen 35-40 minuut.

3. Er is een geloofwaardige korrelatie tussen de waarneming van de patiënten tijden de procedure en de tonus van de rugspieren: hoe lager de tonus des te comfortabeler de procedure.

4. De duur van het voorbereiden van de patiënt voor de seance van de manuele therapie is 10-15 minuten.

5. .De duur van de corrigerende behandeling op het "Gravitrin" is 30 minuten.